بسم رب الحسین (ع)

أَعْظَمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلامُ وَ جَعَلَنَا وَ إِیَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِینَ

 بِثَارِهِ مَعَ وَلِیِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِیِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ [عَلَیْهِ‏] السَّلامُ. 

خدا مزدهاى ما را به خاطر سوگوارى‏مان براى حسین(درود بر او باد) بزرگ گرداند،

 و قرار دهد ما و شما را از خونخواهانش به همراه‏ ولى‏اش

امام مهدى (عج) از خاندان محمّد(درود بر ایشان باد)...

سلام من بـه محرم، به آنكه صاحب آن است

بــــه كــاروان بهارى كه در مسیر خزان است

                        سلام من به محرم، به خیمه هاى قشنگش

                        بـه اشك مهدى زهرا ،به غصه ى دل تنگش

<< ادامه مطلب >>

السلام علیک یا مولانا یا اباعبدالله الحسین (ع) ...

سلــام بــــــــــــر خــــــــون خـــــــــدا !!!

سلــام بــــر رحمـــــــه اللـــه الـــــواسعـــــه !!!

سلــام بـــــر نــــور چشــــم رســــول اکــــــرم(ص) !!!

سلام بر فرزند شهید امیرالمومنین(ع) و بی بی فاطمه زهرا(س)!

سلــام بــــــــر شــــــــافــــع روز جـــــــــــزا !!!

سلام بر آنکه ملائک در عزایش می گریند!!!

طرح بزرگ ختم صلوات  ...

از شما دوستان خوبم میخوام که بسم الله بگید و در این طرح ثبت نام کنید.

به نیت 72 شهید کربلا وسلامتی و تعجیل در فرج آقا امام زمان و برآورده شدن

حاجات شخصی روزانه حداقل 72 تاصلوات و حداکثر ....به نیت 72 شهید کربلا ثبت نام کنین .

لازم به ذکر است در مرحله قبلی ختم صلوات نزدیک به 400000 صلوات ختم شد.

میتونید از همین حالا شروع کنید!البته سعی کنید صلوات ها را کامل بفرستید ...

 (به همراه و عجل فرجهم) .....  اجرتون با مولا اباعبدالله

 لطفا جهت ثبت نام به لینک زیر بروید ...

http://montazeranee-zohor.blogfa.com/ 

بســـــم اللــــــــه ...

و مــا نیــز ... ساده گــرفته ایم انتظـار آمــدنت را ...

""امّا بَعد فَحَیّ هَلا٬ فَاِنَّ النّاس یَنتَظِرونَکَ لا‌‌ رایَ لَهُم فی غَیرکَ ...

فَالعَجَلَ ثُّم العَجَلَ العَجَلَ ...

بیا که مردم... چشم به راه تو اند ... و به غیر تو ... نظری ندارند ...

بشتاب ... بشتاب ... بشتاب ...""

و این """بخشی از نامه کوفیان به حسین (ع) """ است ... 

و چقدر شبیه خواستن های ماست ... چقدر ... شبیه است ...

یابن الحسن ! ...برای آمدنت شمعی می افروزم ...

بسم رب الحسین (ع ) ...

مولا شنیـــدم لالـــه هــــــا را دوسـت داری ... آیینـــه هــــای آشنـــــا را دوسـت داری

با یاد قرآنی که بر نـی خـــوانده می شــد ... صـــوت منــاجــات دعـــــا را دوست داری

مولا شنیــــدم نــی حکــایت کـــرد از تـــو ... میگفــت : دلهــــای رهــــا را دوست داری

میگفـت : هر چند از جــدایی می گــریزی ... اما !!! تــو ســرهای جــدا را دوست داری

مولا شنیــــــدم در مقــــــام آسمــــانهــــا ... تنهـــــــا زمیـــن کــربـلــا را دوســـت داری

از اهــل بیتـت ، از دلــت پیداسـت بسیــار ... آتـــش گرفتـــن در خـــدا را دوســت داری

مولا اگــر چــــه ایــن لیــاقـت را نــداریــم ... امــا !!! بگو آیــا تــو مــــارا دوست داری؟؟؟

 یاابن الحسن (عج) ...

اى آفتاب مهر! افزون بر یك هزاره است كه خورشید جمالت‏بر ایوان هستى ما نتابیده

 و ما منتظران شیفته تو چشم بر آسمان ولایت دوخته و به انتظار طلوع آفتاب عدالت نشسته‏ایم ...

مولاى من! دلسوختگان وادى عشقت، دشت‏هاى طلب و معرفت و عشق را درنوردیده و بر آستانه فنا رسیده‏اند ...

 بر ما تشنگان وادى فنا، جرعه‏اى از ساغر مهر تو عین بقاست . ما باده پرستان میخانه عشق، در انتظار پیمانه‏اى از دست دلبریم ...

بــــه غیـــر از راه میخـــانه ، رهى دیگــــر نــداند دل

                                     كه مست از جام عشق است و بسى مستانه مى‏سوزد 

بگردان دور مشتاقان ، سبــــوى عشق را ســـاقى

                                    ز شــــور و جـــذبـــه آن مى ، لـب و پیمــــانـــــه مى‏سوزد

حجاب از چهره بگشـاى و دمى از حجلــه بیــرون آ

                                    زلیخـــاى دل مــا بین ، چــــه ســــان دیـــــوانـه مى‏سوزد

 چه خوش است اگر بميرم بـه ره ولای مهدی

 ســـر و جـان بهــا ندارد کــه کنم فدای مهدی

              همه نقد هستي خـود بـدهم بـه صاحب جان

             کــه يکي دقيقــه بينــم رخ دلگشـــای مهدی

هی شعـر می‌سـرایم و هی نــــاله می‌کشم ... بر انــــزجـار روح خـــودم هــــا له می‌کشم

دیگـــر بس است هــر چــه کـه گندم فروختید ... هر نان بـــه نـــرخ شهـــوت مـردم فروختید!

بـــر شـــانه‌هـای ســــرد زمیـن لانه کــرده‌اید ... در تــــار عنکبـــوت زمیــــن خــــانه کــرده‌اید

بـــــا ادعـــــای عشــق چنـــــان داد می‌زنید ... این‌گــــونه تیشـــه بــــر تن فــــرهاد می‌زنید

از هـر طــرف کـــــه بــاد وزد چـــرخ می‌خورید ... آخر چه ناشیانه، چـــه بـــد چــرخ می‌خورید

خــود را بـه دست‌هــــای خـــودم دار می‌زنم ... منصـــور چشــــم‌هــای تــــو را جــار می‌زنم

عمـــــری کنـــــار معبــــد بــــودای خستـــه‌ام ... در انتظـــــــــار مـــــــرد اهــــورا نشستــه‌ام  

دنیــا اسیــر بت شده، زنگ خطر کجاست؟ ... آه ، ای خلیل گمشــده مـن ، تبــر کجـاست؟

از آتـــش گنــــــــاه سیـــــاوش عبـــــور کــن ... ای شهــر شک گــرفته ، از آتش عبــــور کـن

ای دست‌هــــا بــرای دعـا آسمان کجــاست ... ای شهـــر، راه گمشده جمکــران کجاست؟ 

این‏بـــار بلند مى‏ شوم بـــراىِ رسیدن بــــه جمعه‏ هاىِ امید ،،،

جمعـــــه‏هــــــاىِ انتظــــــارهـــــاىِ شــــــــایستـــــــه ...

بى‏تابِ شنبــه‏ ام کـــــه شــــروعِ مصممى را در پیش بگیــــرم ..
.
مى‏روم، بــــه بیــــرون از شهــــرِ هیـــاهوىِ شعارى و تکرارى ؛؛؛

سمتِ آینـــــه مى‏ایستـــم و از لباس‏هــــاىِ منــــدرسِ روحم ،،،

از دست‏هاىِ غل و زنجیر شده به گناهم و از چشم‏هاىِ کم‏سویم ...

و از هیئـــت شکستـــــه و ابـــــر گـــــرفتـــــه‏ام مى‏پــــــــــرسم :

پــس کــــى مى‏خـــــواهى آمـــــاده آمــــــدنـــش بشـــــوى ؟؟؟

مهدیا اگر با آمدن آفتاب بیدار شوم ،

نمازم قضاست! مرا پیش از طلوعت بیدار کن ...

 پـــائیز شد فصل بهــاری کــــه بـــه من دادند ... طی شـد تمـــام روزگــــاری کــه بـه من دادند

خــورشید پیشم هست امــــا من نمی بینم ... نفـــرین بــه این چشمان تـاری که به من دادند

یعقــــوب نـــــابینـــای راه یــــوسفم کـــــرده ... این گــــریه ی بی اختیاری کــه بــــه من دادند

از بس نیـــامــد کـــه زمـــــان رفتنــــم آمـــــد ... اینگـــونه ســـر شد انتظاری که بــه من دادند

پـــایان کـــار "من" بــــه وصــل "او" نینجـــامید ... آخــر چـــه شـد قول و قراری که بـه من دادند

ای جــاده ها! ای جمعــه ها! ای مـردم دنیــا ... کـــو وعــده آن تکســواری کـــه بـــه من دادند

من آرزوی دیـــدنــش را می بـــرم ؛ شــــاید ... گـــاهی بیــاید تـــــا مــــزاری کـه بـه من دادند